Archive for March, 2011

Vleesboek

Prostituees zijn ook niet meer wat ze geweest zijn. Vroeger waren het kundige vakdames die bouwden aan een vertrouwensband met hun clientèle, nu friemelen ze wat aan je been, strijken twee keer met hun hand over je lid en pop, het is klaar. Een goede vriend van mijn vader, die trouw bezoeker van de Keilenweg was, had al snel door dat het de hedendaagse hoeren alleen nog maar om geld ging. Hij weigerde dan ook nog langer te betalen en bedacht een andere manier om zijn eenzaamheid te bestrijden: hij verzon een vriendin.

Hij boekte een vakantie naar een tropisch oord, en liet vervolgens op het buurtfeest aan iedereen met volle trots twee tickets zien. ’s Avonds bij ons op de bank lachte hij smakelijk om alle verbaasde blikken. Natuurlijk ging hij niet alleen op vakantie (“Waar zie je me voor aan? Ik ben toch geen bejaarde weduwnaar!”), maar hij had hiermee wel de buurtroddels over wat een mislukkeling hij in de liefde was de kop in gedrukt.

Geen idee of de beste man nog leeft, maar er is nu iets ontwikkeld dat inspeelt op zijn behoeftes. En ook iets goedkoper. Namelijk een site waar je een eigen vriendin kunt bouwen. Deze virtuele vriendin voldoet aan al je wensen en verstuurt je via Facebook liefkozingen en andersoortige berichten waarmee je al je vrienden de ogen kunt uitsteken. De makers spelen zo in op het maakbare geluk voor iedereen die ook weleens iets liefs op zijn wall wil.

Hoe zielig je het ook kunt vinden: imaginaire vriendinnen hebben volgens mij de toekomst. Je bouwt ze zoals jij ze wil hebben; je zet ze uit wanneer je er even genoeg aan hebt; ze zijn spotgoedkoop; en voor het intieme contact is er de wondere wereld van 3d-internetporno.

Leave a comment

Stoned-zijn

-Er staat: breng je zwemspullen mee.
+ Ja.
– Wat gaan we doen?
+ Bowlen. Haha, wacht. Dit moet ik opschrijven.
– Huh?
+ Wat gebeurde er nou precies? Wat zei je?
– Wat gaan we doen?
+ O, ja. Maar dan was het helemaal niet grappig.
– Nee.
+ Hahaha.
– Vind je jezelf grappig?
+ Ja. Wacht, hier ga ik een stukje over schrijven.

Leave a comment

Controlfreak

– Kun je de spiegel omdraaien, ik vind dat eng.
+ Waarom?
– Ik weet niet. Heeft iets te maken met enge films.
+ Welke?
– Gewoon, je weet wel.
+ Nee.
– Ja. Nou. In elke film zit toch wel zo’n spiegelscene? Dat je dan je tanden staat te poetsen en je opkijkt en plots staat er iemand achter je. Ik vind dat eng. Heel eng.
+ Maar waarom dan, liefje?
– Iets met controle? Ja! Je hebt het dan niet in de hand. Ik denk dat ik de films die over controleverlies gaan het engst vind. Met geesten, en demonen en spiegels, dus.
+ Dat zou best kunnen. “Domme mensen” doen niet zo moeilijk over controle en die vinden enge films ook vaak helemaal niet zo eng.
– Precies. Ik vind vies enge films ook best stom.
+ Ik ook. Wat doe je?
– Ik friemel aan mijn balzak. Het kietelt.
+ Haha, liefje, ik houd van jou!
– Nou. Wat?
+ Ik houd van jou. Heel veel.
– Pff. Dit ligt lekker.
+ Ja, heel erg!
– Nouhou. Dan moet je niet gaan verliggen. Ik wilde niet zo in slaap vallen, maar gewoon voor heel even mijn hoofd tegen je aandrukken.
+ O, ik lig heerlijk nu. Welterusten, lief.
– Ik niet. Dit voelt eng. Net als met die spiegel.

1 Comment

%d bloggers like this: