Eefje

Eefje. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik een schuchter Volkskrant-lezend meisje dat waarschijnlijk iets met Letteren studeert. Zo een die door weilanden huppelt in bloemjurkjes, foto’s maakt van haar hipster-vriendjes met een lomotoestel en de nachten weg-gitaart met liedjes van Simon & Garfunkel. Eentje die ‘creatief’ tot pleonasme heeft gemaakt en in koffietentjes een kleedje over zich heenlegt terwijl ze haar eigengemaakt humuswraps opeet. Die kinderen redt in Afrika door te douchen met de eendjes in een Amsterdamse vijverplas, haar haren afknipt en spaart om er beertjes van te breien, en huppelt, huppelt, huppelt.

Eefje de Visser voldoet aan dit beeld. Sterker. Ze verheft de negatief beladen term ‘autistisch’ tot iets moois. Ze is namelijk niet onzeker. Ze kan het gewoon niet, omgaan met publiek. Maar ze doet het toch. En Goddank! Haar liedjes zijn woordkunsterig, zuiver en doen je vergeten te denken. Door liedjes als ‘Hartslag’ en ‘De trein’ wordt de wereld eventjes heel simpel.

Speel haar op je iPod of fancyshmancy telefoon en je bent eventjes verstild in alle awesomeheid van de ander. Met haar merk je de vertraging in de trein niet op, maar wel de mooiheid van het weiland waarin je stilstaat. En als je dan je ogen heel fijn dichtknijpt, zie je haar wellicht door dat weiland huppelen, huppelen, huppelen.

Advertisements
  1. #1 by Ilja on 23/03/2011 - 21:02

    Jaaaaah, ook ik ben fan! Wauw!
    Ook van jouw blog btw ;)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: