Kakkerlakken

Kakkerlakken zijn vies. Ja. Maar ook reuzekoel. Ze kunnen niet alleen door en langs alles heen kruipen, zo heeft Indiana Jones me doen geloven dat ze ook atoomoorlogen overleven. Wie overleeft nou een atoomoorlog? Dus ja, het heeft niet echt veel zin om die dingen te bestrijden met insecticide.

Op Cuba had ik een gemuteerde krekel in mijn kamer die ik absoluut niet wilde definiëren als kakkerlak. Stel je voor. Dan kom je er dus mooi niet meer vanaf! Toch vond ik het met al die power-outs niet zo fijn om gemuteerde krekels als kamergenootjes te hebben. Met Indiana Jones en Bear Grills in mijn achterhoofd, heb ik dat ding op een geheel mannelijke Discovery-Channel-achtige survivalmethode met een omgekeerde vuilnisbak, twee zware glazen en een daarvoor-afgebroken bedlatje richting deurdrempel gewerkt. Vervolgens heb ik de deur dichtgeslagen en zenuwachtig giechelend staan luisteren naar hoe de vuilnisbak naar beneden kletterde. De volgende dag werd ik wakker met de gemuteerde krekel boven de deurpost.

Dus. Kakkerlakken moet je maar gewoon accepteren als je ze hebt. En dan lief maken, want anders blijf je er bang voor. Mijn kakkerlak heette ‘My first Sony’, en werd mijn vriendje. Ik werd rustig van zijn schattigheid. Van de rode vlekjes op zijn hoofdje. En van zijn logge antennes die vrolijk dansten als hij doodgeslagen muggen verorberde en leegzoog. Ik mis hem.

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: